SEGUIMOS A PASALO DE MEDO!

Aquí tendes unha morea de ideas para seguir traballando o medo:

Máis fichas do Samaín

ACTIVIDADES INTERACTIVAS CON MORTIÑA

Xa coñecedes os libros de Mortiña, un clásico destas datas. Aquí tendes unha serie de tarefas en galego coas que podedes aprender e pasalo ben ao mesmo tempo!

 ACTIVIDADES

INTERCAMBIO DE POSTAIS SAMAÍN

 Os nenos e nenas deste colexio tamén quixeron felicitarnos o Samaín e enviáronnos estas postais tan divertidas! Grazas, compañeiros-as!

Postais Pérez Viondi 1

Postais Pérez Viondi 2 

SAMAÍN 2020

Que tal? Como vai a cousa? Eu ben sei que estades todos ben, que sodes uns valentes! Superastes un confinamento longo e prolongado dando mostras de que podedes con todo. Neste curso  temos que adaptarnos ás novas circunstancias. O que non podemos é deixar de celebrar na medida do posible os acontecementos que van tendo lugar  aínda que sexa dunha maneira diferente! Este ano a nosa maneira de facer o intercambio de postais do Samaín é mediante esta gravación, pois o importante é lembrarse dos amigos e amigas cos que teremos contacto durante o curso, pois eles son importantes para nós. A ver se recoñecedes as vosas postais..! Que pasedes todos e todas uns días cheos de diversión e felicidade!

Picade neste enlace para velo:

https://drive.google.com/file/d/1jcUyTS5OZOw4zgGbt5m8KYQGdrtpsOFg/view?usp=sharing

VII FESTA DAS PALABRAS

Este ano non sabemos se poderemos celebrar a Festa das Palabras pola situación extraordinaria que estamos vivindo. Sen embargo, iso non impide seguir traballando na edición do libro que contén os microrrelatos e micropoemas gañadores. Para ir adiantándonos aos acontecementos, podedes ver aquí os textos de tódolos centros educativos de A Estrada. Todo isto quedará recollido nun fermoso libro cuxa portada e contraportada corresponde á deseñadora estradense Rosa de Cabanas. 

POEMAS

1º CICLO:

Teño un amigo que un día marchou do colexio e todos os amigos sentíronse moi tristes e botábano en falta. Unha mañá atopei unha carta sorpresa na que dica ía que estaba ben. Agora estou contenta polo noso amigo.

Xulia Abet Matalobos. 1º.

2º CICLO:

Cando espertei unha mañá de verán atopábame na casa da miña tía no campo. Fun buscar ao meu amigo Xoel. Fun ata a súa casa, chamei ao timbre pero non estaba.

Busqueino na horta do Barreiro pero non se atopaba alí. Fun ata a praia e  tampouco. Cando voltei á casa estaba moi cansa, case non  tiña alentó. Cando estaba ceando tocaron ao timbre e pensei: Será Xoel? Cando fun abrir..Si! Exactamente era el!! E díxome:

 -Aroa, onde estabas? Estívente buscando!

-Pero se a que te estiven buscando fun eu a ti!-respondín entre gargalladas.

Aroa Pereira Dapena. 4º

                                          O Tesouro
.

O noso amigo Mateo, a miña amiga María e eu estábamos xogando á búsqueda do tesouro. Meus pais tiñan preparadas todas as pistas, as tres pistas. A primeira atopouna María e dicía: “Ollade á dereita e veredes a paz.

Ao principio non a entendemos, pero despois atopamos un arbusto co símbolo da paz, e alí atopou Mateo a segunda pista: “Atopade o amor”. Todos demos un xiro e vimos unha mesa cun corazón debuxado e alí atopei eu a terceira pista, que poñía: “O tesouro primeiro”. Entón todos corremos ata o principio e..decatámonos de que o tesouro era pasar xuntos a tarde.

Candela Rivas Neira. 6º.

RELATOS

1º CICLO:

Bos días, pelo!

Que tal, cabelo?

Digo pola mañá, diante do espello.

Ímonos preparar para ir de paseo!

Mateo Constenla Docampo. 2º.

2º CICLO:

Diferentes cabelos

Cabelos de cores

cabelos bonitos,

no mundo hainos

todos tipos.

Longos, curtos,

loiros e morenos,

cantas formas

de ter o cabelo!

Eva Calvelo Rivas. 4º.

3º CICLO:

O teu cabelo

Cabelo amarelo,

cor do marmelo,

fermosa cor

ten o cabelo do meu amor.

Gústame a cor

e o marmelo,

pero o que máis me gusta

é o teu cabelo!

Leo Castro Cambeiro. 5º A.

UNHA EXPERIENCIA VITAL

Aquí tendes unha actividade excepcional:O meu paso polo quirófano, un álbum ilustrado editado pola SXPL para axudarlles ás rapazas e aos rapaces hospitalizados a pasar polo transo dunha intervención cirúrxica. Podedes descargar este libro interactivo copiando esta ligazón:
https://www.lingua.gal/recursos/todos?content=/Portal-Lingua/Contido/recursos/promovelo/contido_421.html

LETRAS GALEGAS 2020

Que tal estades, amiguiños e amiguiñas? Aínda que estamos vivindo o paso do tempo dunha maneira diferente, non podemos esquecer que a vida segue adiante, e con ela tódalas cousas bonitas que imos celebrando durante o curso, por exemplo a celebración das Letras Galegas, que xa sabedes que é o 17 de maio, coma tódolos anos, e este ano está adicado a Ricardo Carvalho Calero. Aínda que as circunstancias actuais impiden que os actos de recoñecemento ao autor se leven a cabo coma tódolos anos, nós dende a casa podemos homenaxealo facendo unha serie de actividades coas que aprenderemos un montón de cousas sobre a 

súa obra e ao mesmo tempo é unha boa maneira de entreternos e pasalo ben. Comezamos coa súa biografía e despois pasamos ás actividades que, como cada ano, nos ofrece o Seminario Galán.

BIOGRAFÍA (de O Portal da Lingua Galega)

Ricardo Carvalho Calero naceu en Ferrol en 1910 e faleceu en 1990 en Santiago de Compostela. Sobresaíu como historiador da literatura, crítico literario, filólogo e escritor, e adicou a súa vida a dignificar o idioma e a cultura galegas.

Tras os primeiros estudos na súa cidade natal, en 1926 chegou a Santiago para estudar Dereito. Alí entrou en contacto co galeguismo articulado arredor do Seminario de Estudos Galegos, no que ingresaría en 1927. Nesta etapa, redactou un manifesto sobre a galeguización da universidade, participou na fundación do Partido Galeguista en 1931 e na redacción do Estatuto de Autonomía para Galicia (1931-1932). Tamén escribiu artigos en A Nosa Terra e na revista Nós e publicou as súas primeiras obras, como Vieiros (1931) e O silenzo axionllado (1934).

En 1931 volveu a Ferrol para traballar como administrativo municipal e desde alí cursou por libre a carreira de Filosofía e Letras. O golpe militar sorprendeuno en Madrid cando opositaba á cátedra de Lingua e Literatura españolas de ensino medio e incorporouse á loita como miliciano. Ao acabar a guerra, foi condenado a doce anos de cárcere. En 1941, regresou a Ferrol, en liberdade condicional mais imposibilitado para acceder a cargos públicos. Sobreviviu dando clases no ensino privado, nun silencio obrigado (as pezas teatrais A Arbre, Farsa das Zocas e A sombra de Orfeo, escritas en 1948, non verían a luz ata moito despois). As lembranzas deses anos quedaron inmortalizadas na súa novela Scórpio (1987), Premio Nacional de Literatura.

En 1950 trasladouse a Lugo para dirixir o Colexio Fingoi e retomou a súa produción poética, coas obras Anxo de terra (1950) e Poemas pendurados de un cabelo (1952). En 1951, publicou A xente da Barreira, a primeira novela galega da posguerra.

Nesta década, comprometeuse coa Editorial Galaxia na revitalización da cultura galega, colaborou en Grial, na prensa especializada e no xornal La Noche e consagrouse como o principal estudoso das letras galegas con Sete poetas galegos (1955) e Aportaciones a la literatura gallega contemporánea (1955), froito da súa tese de doutoramento. En 1958, ingresou na Real Academia Galega cun estudo sobre as fontes literarias de Rosalía. O froito máis valioso neste campo foi a súa Historia da literatura galega contemporánea (1963, completada en 1975).

En 1965 incorporouse como agregado ao Instituto Rosalía de Castro de Santiago e empezou a impartir clases de galego na Universidade compostelá (á que se dedicaría de forma exclusiva desde 1972). Foi o primeiro docente universitario de Lingüística e Literatura Galegas e, a partir do 72, o primeiro catedrático.

As publicacións relacionadas coa lingua galega e a súa codificación tamén centraron a súa atención. A súa Gramática elemental del gallego común (1966) tivo sete edicións ata 1979 e foi un manual imprescindible para os primeiros estudantes universitarios de Filoloxía Galega. Así mesmo, participou na elaboración, por encargo da RAG, das súas primeiras normas ortográficas (1970) e morfolóxicas (1971). De 1975 en diante, comezou a defender os postulados reintegracionistas, en especial tras o fracaso da proposta normativa da Comisión de Lingüística, presidida por el, en 1979. De feito, a derradeira década da súa vida estivo caracterizada pola atención prioritaria aos problemas da lingua e ao desenvolvemento da proposta reintegracionista.

Se queres afondar máis na súa vida e obra podes picar neste enlace, onde tamén atoparás unha chea de actividades por niveis educativos para Educación Infantil e Primaria:

recursos e actividades

Non esquezades que podemos vivir as Letras Galegas sempre que queiramos porque elas están en nós!!